Fen-Edebiyat Fakültesi Felsefe Bölümü Öğretim Üyesi Yrd. Doç. Dr. Kasım Müminoğlu koordinatörlüğünde Aziz Sancar derslikleri 207. Salonda düzenlenen semineri, Arş. Gör. Dr. Zeynep Kantarcı Bingöl verdi. Seminerinde, 15 Ekim 1844 – 25 Ağustos 1900 tarihleri arasında yaşayan Friedrich Nietzsche’nin, felsefe tarihinin en ilgi çekici siması olduğunu belirten Dr. Kantarcı Bingöl, Nietzsche’nin yaptığı son derece uç noktadaki eleştirilerinin ona felsefe tarihinde özel bir konum kazandırdığını söyledi. Dr. Kantarcı Bingöl şöyle konuştu: “Nietzsche’nin tüm çabası çürümeye terk edilmiş yaşamı ve kafese hapsolmuş insanı kurtarmak, insana yaşama tutkusu aşılayarak ona ve yaşamına hak ettiği değeri vermektir. Çünkü geleneksel metafizik öğretiler, Hristiyan din ve ahlak anlayışı, insanı ve yaşamı engellemekte, onları gerçekliğinden koparmaktadır.
Nietzsche, Sokrates-Platon çizgisiyle başlayarak kendisine kadar uzanan felsefî gelenekte, insanın salt bir düşünce varlığı olarak ele alınmasından ve insanın kendisi dışında bir “öte”de aranarak kendisinden uzaklaştırıldığından yakınmaktadır. Yani insan bir yanı ile yeryüzüne bir yanı ile aşkın bir dünyaya bağlı kılınmıştır. Yaşadığı çağdaki Batı toplumlarının bütün kültürüne yansıyan bir çöküşün farkında olan Nietzsche, her alanda kendini hissettiren bu çöküşü “decadence” olarak adlandırır. Bu çöküş yaşamı değersizleştirmekte ve kocaman bir boşluk doğurmaktadır. Bu boşluk “nihilizm”dir. Nihilizm, tabiri caizse Nietzsche’nin yaşadığı çağın hastalığıdır. Bu hastalığın en büyük belirtisi ise “Tanrının ölümü”dür.
Tanrının ölümü, nihilizmle birlikte insan varlığının ve özünün değer kaybederek dibe vurmasını ifade eder. Nietzsche Tanrının ölümünü ilan etmekle nihilistik bir dünya anlayışının insanlık üzerinde büyük yıkımlara sebep olacağını duyurmaktadır. Çünkü Nietzsche’ye göre insanoğlu her geçen gün yaşamın değerini biraz daha düşürmektedir. Bu olay öylesine büyüktür ki bundan böyle artık tutunacak hiçbir sağlam zemin kalmamıştır.”