TEFECİLİK VE MUŞ (6)

Muş Alparslan Üniversitesi (MŞÜ) Sosyoloji Bölüm Başkan Yardımcısı Yrd. Doç. Dr. Adem Palabıyık, ‘Tefecilik ve Muş (6)’ konusunu ele alarak değerlendirmelerde bulundu. “Geçen yazımızda ifade ettiğimiz POS tefecilik mevzusuna okuyucularım yine önemli oranda teveccüh gösterdi, bunun için bir teşekkürler başlamak istiyorum” diye belirten Yrd. Doç. Dr. Palabıyık, bu çalışmalarına devam edeceğini söyledi.

Muş ilindeki birçok alanda/kurumda yazılarımı okuyan vatandaşların olumlu tepkiler günden güne memnuniyetimin artmasına vesile olduğunu ifade eden Palabıyık, “Tefecilik konusunun bu kadar yakından takip edildiğini bilmek de ayrıca önemlidir, çünkü toplumsal problemlere duyarsız olan bir halkın, yönünü tarif edebileceğini asla düşünmeyenlerdenim ve Muş halkı bu konuda oldukça iyi bir sınav vermektedir, inşallah süreç, bizlerin istediği doğrultuda ilerleyecektir” dedi.

“FAİZ MESELESİ İLE MÜCADELENİN ÖNEMLİ OLDUĞU KANISINDAYIM”

POS tefeciliğin üzerine gidilmesi ve özellikle bankaların takip sisteminin oluşturulması önerimi yinelemek istediğini aktaran Palabıyık, sözlerini şöyle sürdürdü: “çünkü bankalar bu işin tam merkezinde yer almaktadır. Diğer bir hususa geldiğimizde ise karşımıza kazandığı faiz miktarının yasal olarak belirtilmemesi üzerinde durmanın faydalı olduğunu düşünüyorum. Özellikle İslami hassasiyetlerin yüksek olduğu bir toplumsal mekânda olduğumuzu bilerek, faiz meselesi ile mücadelenin önemli olduğu kanısındayım. Faizini dinimiz tarafından men edildiğini bildiğimiz halde, buna göz yumulmasının nasıl sonuçları olacağını sanırım açıklamaya gerek bile yoktur. Fakat devlet sistemi, böylesi bir düzeni yasalaştırmış ise konunun yasallık açısından değerlendirilesini düşünmeliyiz. Şeriat devletinde yaşamadığımız için cezaların Şeriat hükmüne göre verilemeyeceğini bildiğimizden anayasal düzene göre verilmesi gereken cezaların, yukarıda ifade edilen biçimde işletilen faiz hususunda bir an evvel işlevselliğine kavuşması gerektiğini düşünüyorum. Peki nasıl?

Elif Bekar’ın, Tefecilik Suçu adlı makalesinde şöyle bir açıklama mevcuttur: “ödünç para verme işleri ile uğraşanların her yıl mayıs ayında vermek zorunda oldukları beyannamelerdeki koşulları ve faiz hadlerini muvazaa ile gizlemeleri durumunda tefecilik suçu oluşacaktır. Beyannamelerinde borçlulardan alınan en yüksek faiz hadleri ve borç verme koşullarını gizleyen gerçek ve tüzel kişiler tefecilik yapmış olacaktır” (Bekar, 2013: 503/bkz: file:///C:/Users/TOSHIBA/Downloads/22309-48564-1-SM.pdf). Bu metinden anlaşılacağı üzere, tefecilik koşulların gizlenmesi ile yakından ilişkilidir, yani tefecilik gizli olarak yapılan bir ekonomik faaliyettir.”

“TEFECİLİK YAPAN KİŞİ İÇİN, BU ARTIK BİR MESLEK HALİNİ ALMIŞTIR”

“Gizli olarak yapılan faaliyetlerde ise kural koyucu, faaliyeti yapan kişinin kendisidir” diye vurgulayan Palabıyık, “Bu kişi kanaatimize göre kanunları uygulamayarak ve kanunlara uymayarak işlediği suçun bilincindedir. İkinci olarak ise tefecilik işini yapan kişinin, bu eylemi meslek edinmesi ile alakalıdır. Ci, cü gibi tamlayıcı ekler, meslek biçiminin ifade edilmesinde kullanıldığı için, Tefecilik yapan kişi için, bu artık bir meslek halini almıştır. O halde yasal olmayan bir biçimde, alınan ve verilenin gizlenmesi ve bunun suç sayılması işine “tefecilik” denir. Suç olan bir işi yapmak ve bu işin, gereğinden fazla bilinerek devam etmesi ise bir diğer garip noktadır. Devletin mekanizmalarının olduğu her alanda, Borudieu’cu bağlamda alanlar arası rekabetin devam etmesi gerekmektedir. Devletin işlevsel olduğu ve yasalar ile yönettiği bir toplum biçiminde, tefecilik gibi yasal olmayan bir ilişki biçimi kendi yer buluyorsa, bu alan içinde devletin işlevselliği sorgulanacaktır. O halde, Müslüman bir toplum bilinciyle hareket ederek, yasal olmayan durumlarda süreç içinde olan yapıları uyarmak ve dikkat çekilecek konuları da belirlemek biz sosyologların görevi olmalıdır. Devam edeceğiz… (Not: Yazılarımdaki ifadeler kişisel görüşlerimdir).”