DEPREMZEDELER O ANLARI HATIRLAYINCA GÖZ YAŞLARINA HAKİM OLAMADILAR
Kahramanmaraş merkezli depremlerde evleri yıkılan veya ağır hasar alan onlarca aile geldikleri Muş’ta yaşadıkları kötü anı unutmaya çalışıyor.
'Asrın Felaketi' olarak nitelendirilen Kahramanmaraş merkezli 11 ilde yıkıma neden olan 7.7 ve 7.6 büyüklüklerindeki depremlerde evleri yıkılan veya ağır hasar alan aileler Muş’a yerleştirildi. Her türlü ihtiyaçları giderilen depremzede aileler yaşadıkları korku dolu o anları hatırlayınca göz yaşlarına hakim olamıyorlar.
“ANNE DEPREM OLACAK UYUMAK İSTEMİYORUM”
Adıyaman’ın Çelikhan ilçesinden Muş’a gelen depremzede Fadime Toptaş, deprem akşamı yaşadıklarını anlatırken göz yaşlarına hakim olmadı.
Toptaş, depremden dolayı evlerinin ağır hasar aldığını dile getirirken şunları söyledi: “Adıyaman’ın Çelikhan ilçesinden geldik. Deprem olduğu akşam saat gece 12 buçuk gibi kızım Züleyha’yı uyutmaya çıktım ama kızım bir türlü uyumadı. “Anne Deprem olacak uyumak istemiyorum” dedi. Bende bir şey yok çocuğum niye deprem olsun diyerek onu uyuttum. Çocuğum uyuduktan sonra benim içime deprem olursa diye bir korku düştü. Sonra uyumadan önce ben eğer deprem olursa çocuklarımdan ayırma beni diye Allah’a dua ettim. Çocuklarım ve biz ayrı odalarda uyuyorduk. Gece deprem olunca uyandığımda ilk aklıma çocuklarım geldi. Hemen onların olduğu odaya doğru giderken dolap eşimin üzerine düştüğü için eşim gelemedi. Ben çocuklarımın odasına giderek onların yanında olabildim. 3 çocuğumla birlikte yatakların yanına doğru çömeldik. Deprem dursun diye bekledik. Ev yıkılmaya başladı. Ben hemen çocuklarımı sakinleştirip evin yıkılması durumda enkaz altından çıkarılabilmek için çare aradım. Sarsıntıyla düşen dolaplar çıkış yolumuzu kapatmıştı. Sonra bir anda oluşan boşluktan çocuklarım ile dışarı çıkmayı başardık. Yan taraftaki bina üzerimize doğru yıkılıyordu. Nasıl çıktığımızı hatırlamıyorum ama üst yola çıktık. Gece olduğu için üzerimizde gece kıyafetleri vardı. Çok şükür arabamız vardı. Geceyi arabada geçirdik. Eşim de daha sonra bizim yanımıza geldi. O gece çok sıkıntı çektik. Bazı insanlar kar üstüne kaldı. Sabaha kadar soğuk havada dondular. Çok şükür can kaybımız yok ama köylerde çok can kabı oldu. Eşim elektrikçi olduğu için onu aradılar ondan yardım istediler. Burada çok şükür iyiyiz. Bizlere her türlü konfor sağlanmış. Çocuklarımızın ihtiyaçlarını giderebiliyoruz, namazımızı kılabiliyoruz, yemek yiyebiliyoruz. Giyime kadar her türlü ihtiyacımız karşılandı. Bundan sonra artık çocuklarımız için ayakta durmaya çalışacağız. İnşallah bunlar hepsi geçecek. Böyle bir acıda Türkiye2nin tek yürek olduğunu görüyoruz. Kardeşliği hissettik burada, içimiz fokur fokur kaynarken bize gelip sarılmaları kardeşliği, tek yürek oluşu hissettik. Allah devletimize zeval vermesin.”
“AKŞAM RÜYAMDA YİNE DEPREM OLDUĞUNU GÖRDÜM”
Gaziantep’ten Muş’a gelen yaşlı çift Afife-Hüseyin Kaya’nın çocukları halen deprem bölgesinde yarıların sarılmasına yardımcı oluyor.
Gece uyurken rüyasında deprem olduğunu görerek uyandığını ifade eden Afife Kaya, depremin etkisinin hala üzerinde olduğunu ifade ederek şunları söyledi: “Gaziantep’ten Muş’a geldik. Orada yaşadığımız apartmanın 11. katında yaşıyorduk. Çok büyük bir felaket yaşadık. Gece saat 4 buçukta dışarıya çıktık. O an hiçbir şeyin farkına varamadık. Evimizin hasar alması nedeniyle Muş’a geldik. Binamızda çatlaklar oluştu. Evimiz şuan kullanılmaz bir hal almış. Depremden sonra Muş’a geldik. Devletimizden Allah razı olsun, bu kapıyı bize açtı. Burada yurda yerleştik. Tüm ihtiyaçlarımızı karşılıyorlar Allah hepsinden razı olsun. Halen depremden korkuyoruz. Akşam rüyamda yine deprem olduğunu gördüm. Bağırmam ile eşim beni uyandırarak sakinleştirdi. Allah bir daha kimseye yaşatmasın böyle bir acıyı. Allah devletimize zarar ziyan vermesin. Oğlum Alparslan’da hala oradadır.”
“EVLERİMİZDE ÇOK HASAR OLUŞTU AMA ÇOK ŞÜKÜR CANIMIZI KURTARDIK”
Adıyaman’ın Çelikhan ilçesinden Muş’a gelen depremzede Sabiha Toptaş ise, iki gün boyunca arabada kaldıklarını söyleyerek: “Biz Adıyaman’ın Çelikhan ilçesinden geldik. Deprem olduğu esnada biz uyurduk. Birden sallandığımızı hissedince birinci katta oturduğumuzdan çocuklarımı kucağıma alıp dışarı çıkmak için hemen yatak odasından çocuk odasına geçtim. Dışarı çıktığımda çok aşırı bir ses vardı. Küçük çocuğum yatağın altına girmişti. Çok korkuyordu ağlıyordu. Deprem biraz durduktan sonra evin arka tarafına geçtim. Ortanca oğlum yanına gelince kocamı sordum. Kocamın hala içerde olduğunu söyledi. Deprem hala devam ederken eşim için içeri girdiğimde eşimin baygın halde olduğunu gördüm. Evlerimizde çok hasar oluştu ama çok şükür canımızı kurtardık. Bir iki gün arabada yattık. Sonra benim bir yeğenim Muş’ta öğretmenlik yapıyor. Onun çağrısı ile Muş’a geldik. Daha sonra Muş Valiliği bizi buraya davet ederek yerleştirdi. Burada bize sunulan hizmet dört dörtlük Allah hepsinden razı olsun. Depremde Adıyaman merkezde çok yakınımızı kaybettik. Aynı aileden 5-6 kişiyi kaybettik. Acımız büyük ama yapacak bir şey yok Allah gelen baş göz üstüne.” Dedi.
