Bedrettin KELEŞTEMUR


MAZLUMUN SESİYİM

FİKİR BAHÇESİ


MAZLUMUN SESİYİM

Bedrettin KELEŞTİMUR

Zalimin düşmanı, mazlumun sesi,

Olursa insanlık ebedi yaşar…

Güvenle alıp- verirse nefesi,

İlham düşer gönle, edebi yaşar

 

KÖPRÜLER

İnsanlığa uzanmayan köprüler

Canlara imdat gitmezse törpüler

Kan kusmakta içindeki safralar,

Asıl yürek kazıntısı tafralar!

 

Cehalet at koşturur, neyleyesin?

Masum yüreği nasıl eyleyesin?

Kahramanlarla cürmü paylayasın,

Birer birer budanmalı afralar!

 

AKITTIĞINIZ KANDA

Akıttığınız kanda boğulursunuz

Sam rüzgârıyla da savrulursunuz

İnsan yaptığını görmeden ölmez!

Yaktığın ateşte kavrulursunuz!

 

Hüzün kaplamışsa bütün yurdumu

Hâlini bir yanık türkü sordu mu?

Türküler derdime merhem sürdü mü?

Sürgün verir canlar, doğrulursunuz

 

EY FİLİSTİN!

Ey Filistin, şimdi sana ebedi vatan

Şahittir, toprağın altında yatan,

Gül Bahçesi’nde hilal göründü

Mağrur yüzlü ifrit yerde süründü

Sürüleceği gün yakındır elbet

Şafağın desteği delâl göründü!

 

YETER Kİ İNSAN OL

Yeter ki insan ol, hak yolunda ol!

Sükûtun kanat germiş kolunda ol

Olmak, ihlasla yoğrulmuş bir şuur;

Şu ağacın meyve veren dalında ol

Kan kırmızı bayrağın alında ol!

Ol da gel, toprağın iffetinde ol!

 

YANLIŞA

Yanlışa doğru diyecek kadar,

Kendini kibirle dünyaya adar!

Göz körlüğü basireti de bağlar

Düşünmez bu hayat nereye kadar?

Zavallı toprak ağlar, gönül ağlar

Günah kirine dönüşür mü çağlar?

Feryadın içine düşer keder!

 

GAYRETİM

Gayretim huzurdur; güven, barıştır

Hak yolunda, hak için yakarıştır

Sevdan Anadolu; karış karıştır

Gezerim türkülerle, hoyratlarla;

Bu aşk divanı gönülden gönüle;

Bir derin muhabbetle yarıştır

 

YERDE SÜRÜNÜR

Yılan, akrep yerde sürünür!

Yalan, kendi kılıfına bürünür

Fitne belâdır, hamaset dinlemez

Afet gelmeden esrarı görünür!

 

ERDEMLİ İNSAN

Maziden atiye köprü kuralım

Hâl ile ahvalimizi soralım

Geçmişten dersler, nasihattir bize

Erdemli duruş en büyük moralim

 

BİR UFKA BAKAR

Aklım, fikrim, gönlüm bir ufka bakar

Bir nehir gibi hülyalarım akar

Yufka yürekler gölgesinden korkar

“Korkaklar her gün ölür” yürekliler;

Çığ gibi fırtınalarla yarışır

 

HAKTAN YANA

Dilimiz sürçmesin haksızdan yana

Mazlum bulsun yerini, haktan yana

Hakkı tutalım birlikte saf ile/ yürekle;

Akıl ve yürek bir omuzdan yana!

 

GİRMESİN İÇİMİZE

Girmesin içimize kin ve nefret!

Birlik şuuru vicdanlarda hasret

Hür yaşamak bize en büyük nimet;

Nimetin kadriyle vatana şükret!

 

AYNI YOLLARDA

Aynı yollarda yürür, kimi mazlum

Kimi mağrur, kibir edalı gafil

İnsanda arz gibidir, mahir gözlüm

Bakarsın hayata; garip ve sefil!

Dünyaya yürekten bağlı, sözlüm der;

Bedri bize gelip geçici mahfil!

 

KAHRAMANLARI YAZ!

Ey Oğul, kahramanları bil!

Onların yolları; infak, sebil

Vakarla, merhametle yürüdüler

Mazlum yüreklerde yaşar hep Habil!

Denktaş, Elçibey, Dudayev, Doktor Ahmet;

Aliya İzzet Beyler, gönüllerdesiz,

Onlarla sınırları güvende bil!