Bedrettin KELEŞTEMUR


ŞİİR, HAYATIN KENDİSİ…

KONUK YAZAR


ŞİİR, HAYATIN KENDİSİ…

HAYRET

Renkler açık, ışıklı bir baha gülü

Hayret, karanlığa yürüyen adam!

Gönüller cezbeder seher bülbülü

Hayret, tebessümden kopan hıçkırık!

 

SARIKAMIŞ’TA

Sarıkamış’ta gizemli bir zafer

Kar örtüsüyle kefenini giydi!

Kafkaslardan ulu yol açtı nefer

Her yer vatan olmuş bayrak gibiydi!

Çanakkale’den hey Sarıkamış’a

Anam, gözyaşını buz tutar!

Ağam buz tutar, yolda kalır haber!

 

CUMA GÜNÜNE

Günlerin Efendisi, sefa geldin

Bir saf olmaya gönüller ısındı

Zaman içinde vefalı dost geldin

Dost meclisinde gönüller ısındı

Mescitler zikre nişan kalbe düştü!

Seyrinde âlem bize cezbe düştü

 

GÜNE MERHABA

Güne selâm, dua ile Merhaba

Niyet et hayra, ihlasa Merhaba

Aklım, hissim, idrakim bir pervane

Aşk ile dönen sineye Merhaba

 

TEBDİL-İ MEKÂNDA…

Tebdil-i mekânda ferahlık vardır

Seyahat edende sağlık, esenlik

Görmezse âlemi, bilmez ne vardır?

Ya benlik kavgasında, ya da senlik

Bir ömrü heba eden nefret vardır!

 

ZAMAN TUNELİNDEN…

Tarihle zaman tünelinden geçtim

Bir bade erenler elinden içtim

Bir nehir gibi aktım asırlara

Hikmet dersleriyle deryadan geçtim!

 

EY HUZUR

Ey huzur, seninle moral bulurum

Ümitlerim aşkla güne uyanır

İçinde ahengi, gönlü bulurum!

Tebessüm eder, sevgiye boyanır

 

ER BİLSİN

Dünyaya aşk ile sarılma, düşersin!

Âlem vatanını seven er bilsin

Acı sözüme darılma, beşersin!

Şer ile savaşını ağyar bilsin

KIŞ GELMEDİ Mİ?

Ne dağım, vadim beyaza boyanmadı

Gök kubbede bulutlar yürümedi

Gecenin ayazında mikrop yağdı

Gözlerdeki tebessüm yürümedi!

Cümle gariplikler ruhuma ağdı

Toprak kokusunda gönlüm yanmadı!

 

PAYLAŞIRIM

Paylaşırım, bilgimi düşüncemi

Üleştiğim, infakın serancamı

İnsana moral veren insicamı

Bir yürekli bakışta tebessümün

 

İHYA EDELİM

Şefkatte, merhamette yarışalım

Hayatı sevgiyle inşa edelim

İyiler zümresine karışalım

Gelin, gönülleri ihya edelim

 

HASRETİ TAŞIR

İnsani, kıssalarla büyür, romanlaşır

Tarih, hisselerle yürür, destanlaşır

Gaye-ufuk-ideal insan hasreti;

Dil’de, İş’te, Fikir ‘de ebed taşır

 

DERTSİZ OLANDA

Ot, rüzgârın estiği yöne eğilir

Köksüz olanda, sadakat arama!

Es rüzgâr, hoyratça duran dağılır

Dertsiz olanda, delalet/ inayet arama

 

MERHABA

Bugüne, sıcak yürekle merhaba

Aman, emeğiniz olmasın heba!

Bir akarsu gibi duru ve temiz

Attığınız adım, ersin sevaba…

 

SAF TUTMUŞLAR

Dağ, vadi, ova, nehir saf tutmuşlar

Gök kubbenin altında bir tebessüm

Renkler cıvıl cıvıl halay tutmuşlar

Sadece gönlüme çizilen resim!

Nimete şükranla infak tutmuşlar

 

BEYAZ YANGINLAR

Başımı beyaz yangınlar sardı!

Gönlüme ak düştü, farkına vardım

Ölüm duvağında benzim sarardı!

Günahın, vebalin farkına vardım

Ne ben dünyaya yâr; ne dünya bana

Bir garip dünyanın farkına vardım!

 

ÇELİŞKİ

İnsana ikilik kirdir, pastır der;

Nefsin hevasında, tuzağındadır

Söz eder, kulağa küpe olacak söz!

Yüreği kim bilir, neyin ağındadır!

Kim ne bilir, neyin davasındadır?

 

KUTLU SEFERDİR

Her sabah bizlere kutlu seferdir

Gün doğar, gün batar, mısralar yürür

Bir vakanüvis gibi gönlüm neferdir

Gönülden gönle deryalar yürür

 

DOKUNUR

His olmazsa nasıl dokunur âleme!

Hissi kablel vukuuyla dokunur fethe

İlham kaynağıyla dokunur mısra

Tesadüfler değil, tevafuktur bize

Hayret, bazen gönül dokunur kaleme

 

ÖZÜ ZİKİRDİR

Sözü, akıl imbiğinden geçir

İlham kaynağında ihlasla besle

Gül kokulu rayihalarla içir

Özü, zikirdir ruhani nefesle

 

DESTAN YAZALIM

Sevgi harmanında destan yazalım

Asrın boyasında, mavi sonsuzluk

Gönül şarkısını baştan yazalım

Toprak kokusunda haki tebessüm!

 

PERTEK KÖPRÜSÜ

Harput’tan dalar gözlerim Pertek’e

Derin vadilerde sular yükselmiş

Gönülden dolar gözlerim Pertek’e

Pertek’in ahı arşa yükselmiş

Yol verin der, geçeyim karşı yakaya;

Köprüdür derdim, bitmez hikâye…

 

KIYAMA KALKAR

Kıyama kalkar su, huşu içinde

Dökülür deryaya koşu içinde

“Damla damla akan gözyaşı değil!”

Yedi başak veren düşü içinde!