ŞAİRİN SÖZÜ
Bedrettin KELEŞTİMUR
Şairin sözünde hakkın nazarı,
Haddi aşan alır bir gün azarı!
Küfür batağının yoktur pazarı
Şairin sözü, hak diyen gönüller
Gönüllerde saklı, güller, gülistan
İNSANLIK ÖLDÜ (DÖRTLÜKLER)
Filistin, Gazze’de insanlık öldü
Baharda açan güller bir bir soldu!
İfratla tefrikin zirve yaptığı,
Zulmün geçtiği yollar, nasıl yoldu?
İnsanlıktan çıkmak, canavarlaşmak!
Hak indinde lanetlenmek, arlaşmak
Kör dünyada haddi, hududu aşmak;
Mazluma uzanan yol, asıl yoldu
SULHÜ SÂLAH BİL
Her günü kendine seferberlik bil
Yufka yürekli olmayı erlik bil
Toprak, sevgi tohumuyla yeşersin
Her anını, sulhu salah vakti bil
HER GÜNÜMÜZ
Her günümüz, Cuma tadında olsun
Her işimiz, ihlas tadında olsun
Gönlünü ferah tut, hayat dersinde;
Sözün, sükûtun gül tadında olsun!
HAZAR ŞİİR AKŞAMI
Bugün, şiir akşamı, vuslatımız
Hey küheylan, şahlanır yine atımız
Bağ kuralım, geçmişten geleceğe
Küçük Hazar’dan, Büyük Hazar’a…
HAZAR
Hazar, isminle bir meşale oldun
Gönüller içre Türk’e lâle oldun
Şiirin ihlasıyla kaynar, Hazar
Ruhumu besleyen şelale oldun
İkiliğe meydan okur, ey vefa;
Şair meclisinde bulurum sefa
KÖYLÜ
Katır sırtında yük taşıyan köylü
Patika yollarda ter döken köylü
Bilirim hancı, konukların kimler?
Saman pazarında nöbette köylü
Özledim sizlerde masum bakışı
Yürekli yüzlerde buğday nakışı
Güneşi çatlatır terin sıcağı
Haz verir gönlün niyete akışı…
ÇOCUKLAR AĞLARSA
Çocuklar ağlarsa bulutlar ağlar
Enkaz altında kalan nice çağlar
Söyle maziye, bağımı kim bağlar
Bir kördüğüm ki, yüreğim dağlar
Çağlar, çağalar geleceğim ağlar
KİBİR HARİKASI
Yüksek binalar kibir harikası
Yurdumu kibir sardı bilir misin?
Anadolu bir gönül haritası
Kibir, gönlü sormadı bilir misin?
Kibir bir kurt gibi dadandı köke
Kemirdi aşkı, sevdayı âdemi!
Ağlarım şimdi gözyaşı döke döke
SEVGİ
Sevgi imandan bir cüz; hayatın özsuyu
Sevgi, lütufkâr bir söz, tevazu mayası
Sevgi, mekânı gönül, ihlasa boyar hayâsı
Özümden kaynayan söz; damar damar köz
Gönül sohbet ister, sevgiye bulanmak…
ŞAFAK VAKTİNİ ÖZLERİM
Ateşe düştü gözlerim, yüreğim yanar
Hasrete göçtü sözlerim, dermanım kanar
Vuslat, hicranın içinde dönen kelebek…
Şafak vaktini özlerim sevdamı anar.
YÜREĞİM YORGUN
Faniden kaçar şu can, bahara vurgun
Karanlık çığlık çığlığa şafağa sürgün
Aydınlık ister gönlüm güneş dolusu…
Suya vursun efkârım yüreğim yorgun
SORULMAN GÜZEL
Kırık söze, nasıl doğru saz olur
Öz ile sözü bir tutan az olur
Hicabın sevda da, adı naz olur
Taş yerinde ağır, durulman güzel
Hay dedik ektik, Hu dedik biçtik biz
Koca bir ömrü, su gibi içtik biz
Sabırla yandık, şükürle kandık biz
Sırat köprüsünde sorulman güzel
İFTİRA ET İZİ KALIR
Atalarımız, 'iftira at, izi kalır'
Karanın karası, doğrunun izi kalır
Malum sanatı kendine yar edenin
Ebedi lekesi, silinmez izi kalır.
ŞİİR AKŞAMI
Gönül mızrabını çal, nesrin bittiği yerde
Şairleri haykırsın bu milletin her yerde
Şiir gecesi bugün, Mezire’de düğün var
Mısraların dilinde, ‘ülkü’ kalmasın yerde